Leiden, 24 april 2026 – Piet de Baar (1951), de gewetensvolle hoeder van Leidens verleden, is een onmisbare kenner van Leidens erfgoed, die als voormalig archivaris en vrijwilliger decennialang de geschiedenis van de stad bewaart en deelt. Hij is vandaag benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.
Naast zijn werk als archivaris in Leiden ontwikkelde Piet de Baar al vroeg een passie voor archeologie, waardoor hij lid werd van de Archeologische Werkgemeenschap voor Nederland (AWN) en later bestuurslid. Momenteel zet hij zich als vrijwilliger in bij het Archeologiehuis in Leiden, waar hij op maandagavonden en dinsdagen werkt aan het determineren van vondsten en het met engelengeduld puzzelen met scherven – deze in elkaar passen en tapen.
Daarnaast is hij een ervaren stadsgids in Leiden, waar hij al jaren als vrijwilliger rondleidingen geeft en zijn diepgaande kennis van het Leidse erfgoed deelt met bezoekers.
Bovendien is Piet de Baar redactielid van Rijnlandse Geschiedenis en was hij een prominent bijdrager aan Renus en de Genealogische Bijdragen Leiden en Omstreken. Hierin publiceerde hij talloze artikelen over lokale genealogieën, zoals bedelaars in het Leiden van 1596, vluchtelingen en middeleeuwse families, waarmee hij de stamboomonderzoekers in de regio onschatbare dienst bewijst.
Bij de Nederlandse Genealogische Vereniging (NGV), afdeling Rijnland, is hij actief als bijdrager en publicist, met transcripties en artikelen over Leidse kerken, families en historische documenten, zoals ‘Kerken in Leiden tot ca. 1860’.
Zijn uiterst nauwkeurige karakter kwam ook tijdens de ceremonie naar voren: terwijl de burgemeester het ‘spannend’ vond en Oud Leiden niet op de hoogte was van de exacte datum van zijn lidmaatschap, wist Piet de Baar dit feilloos uit zijn hoofd. Zijn verdiensten reiken verder: in 2017 ontving hij het Leidse Lakenloodje van de Historische Vereniging Oud Leiden (HVOL) voor zijn uitzonderlijke inzet voor de vereniging en bredere kennis van de Rijnlandse geschiedenis. Hij draagt bij aan het behoud en delen van regionaal erfgoed.
Piet straalde na afloop van de huldiging. ’s Middags kwamen zijn mede-archieftijgers hem alweer tegen in de studiezaal van het archief, mét lintje – want ja, de stukken voor onderzoek waren natuurlijk gewoon al gereserveerd.
